Boodschap van Jeshua - 18 april 2020

Lieve mensen ik ben Jeshua,

Mijn verrijzenis was het symbool voor de ziel. Jullie opnieuw bewust maken hiervan, jullie tot het groter geheel te brengen. Het heeft eigenlijk met niks anders te maken dan je wakker te maken in je zielskracht. Daardoor kunnen er poorten ontstaan die een diepere laag aanraken binnen jezelf. De, van nature voor velen van jullie, levensvraag, van waar we komen en wat we hier eigenlijk komen doen. Anderen vinden dit zelfs geen zingeving en denken dat er na dit leven niks meer is, door de vele zieltrauma's die jullie opgelopen hebben gedurende de vele zielsreizen doorheen de verschillende stelsels, niveaus of werelden. Overal hangt een verhaal aan vast en is het beleven er van vaak niet zo essentieel denken jullie. Toch kan je zien dat jouw ziel steeds opnieuw de kans wil grijpen om in een bepaalde sfeer te incarneren, waar een nieuwe identiteit en een oude uiteindelijk met elkaar verweven blijven. Dit maakt het daarvoor niet gemakkelijker. Mede omdat je eigenlijk begint met een nieuwe lei en je ouders, zussen, broers, familie en omgeving in staat zijn die oude gevestigde patronen weer opnieuw te laten opwellen. Op deze manier kan de cirkel vlug sluiten omdat je verstrikt geraakt in die oude patronen, blessures, herinneringen. Dat je dan door pijnen en verdriet moet omdat je daar niet volledig bewustzijn van bent. Je zal dit misschien allemaal kennen, op een plaats komen die je precies herkent of personen tegen komen die iets in je wakker maken waarvoor je geen uitleg vindt. Door heel lang op het verkeerde been gezet te zijn door de filosofie der religies is het zo dat jullie verdwaald geraakt zijn in jullie eigen ziel, dat hierdoor verstrikkingen optreden en waarvan je geen weet hebt van waar ze vandaan komen. Een ziel bewust leren screenen zal heel veel tumult met zich meebrengen. Het zal veel pijnen en informatie blootgeven die moeilijk te overbruggen zijn door je onwetendheid. Er komt eerst een situatie die je opent, meestal door een handeling of situatie. Daarna kan je in een soort herhaalde stilstand komen waardoor je keer op keer hetzelfde patroon ervaart. Door een constant gebrek aan duidelijkheid is het moeilijker dit te kunnen overzien, te kunnen plaatsen of te doorbreken.

 

Jullie komen elkaar in meerdere andere levens tegen. Telkens krijg je de vrijheid wat je er wil mee doen tot je ervaart dat de situatie je dwingt keuzes te maken. Dat je dan met je denken uit onwetendheid verkeerde keuzes gaat maken. De opgegeven vrijheid degradeert je dan tot een schuldgevoel waardoor je gaat compenseren in plaats van de ware betekenis hierachter te kunnen zien. Je emoties slingeren je van her naar daar en je bent stuurloos geworden, hebt niet de volledige volwassenheid om dit te overzien en tot transformatie te brengen. Mocht je dit oude achter jou kunnen laten, hoe zou je dat dan doen? Durf je dan vrij kiezen voor jezelf en trouw blijven aan je geweten? Daar start het verspillen van juistheid omdat je niet vol voor jezelf kiest en bang bent alleen te vallen of wat anderen over jou gaan zeggen. Dan verbreek je de zegel van je innerlijke kompas en dobber je rond in stormen die uitzichtloos worden waarin alle manieren van bevrediging toegestaan zijn. Het vluchtige doet je naar de andere kant kijken en niet naar jezelf. Is dit verkeerd? Is het een noodzaak de wereld te verzaken? Dit moet je voor jezelf uitmaken.

 

 Ik vraag alleen trouw te blijven aan jezelf en zo zal je merken dat je loyaal wordt aan jouw eigen ziel. Je kan je dan afvragen, hoe kom ik in godsnaam tot deze bewustwording? Durf te kijken naar je gedragingen en leer ze te accepteren in de éérste plaats. Schenk jezelf vergiffenis en ga je niet beladen met schuldgevoelens. Door er naar te kijken kom je bij je gevoel en dit zal maken dat de sluier beetje bij beetje kan opgetild worden totdat je bij je eigen liefde terecht komt. Iets wat er je jammer genoeg niemand kan geven. Je bent geneigd dit te gaan denken. Toch is dit een fout begrip omdat daar zoveel verwachtingen aan gekoppeld zullen worden en je daardoor ook je eigenheid opgeeft voor een illusie van denken. Iemand kan je de hand reiken en je zal merken dat zelfs dit verleidelijk gemakkelijk kan zijn jezelf weg te geven. Eerst omdat je gaat opkijken of een status hieraan gaat koppelen. Daarna komt dan je eigen laagte aan de orde waardoor het ego dan plaats moet maken voor zachtheid van liefde.

 

Dus durf oplettend te kijken naar jezelf. Dan mogen die pijnen komen zodat je deze oneindigheid leert te doorbreken. Dat je wakker wordt in je eigen staat van liefde, waar vreugde huist, waar oplossingen komen en je het universele opnieuw opent in jouw bewustzijn. Dan leer je opnieuw waarvoor je gekozen hebt of wat je opdracht was naar deze aardse sfeer te komen. Je kan door trouw aan jezelf en bij jezelf te blijven zien waarom het zo moeilijk kan zijn. Dan verbreek je soms het contact met iemand en verlaat je de verstrikking. Waar je omgeving steeds geneigd is jou erop te wijzen aan je verplichtingen te voldoen, ontketen jij juist de waarheid waarin jij jezelf thuis gaat voelen, komen er in plaats hiervan nieuwe, andere en misschien betere contacten naar je toe. Waar je de oefening opnieuw als test kunt krijgen op een nieuwere manier zodat je leert bij jezelf in je eigen kracht te blijven staan. Dit is één van de moeilijkste oefeningen voor jullie. Vooral omdat het te weinig aangeleerd werd. Mensen zijn meer geneigd om als iets goed aanvoelt of als je je gezien voelt, je niet altijd in staat bent om deze lijn van zelfrespect strak te houden. Dit maakt dat je een parcours met heel veel bochten, dieptes en hoogtes uit tekent voor jezelf in plaats van een glooiende weg waar alles vertraagt tot de diepte van je kern. Dan smelt het voor de sneeuw en het intellect van het hart gaat spreken.

 

Je kan nu heel veel afwerpen voor jezelf, schenk jezelf oprecht vergiffenis en weet dat er een oneindige liefde in jou schuilt die de grootsheid evenaart, die je tot alle eenvoud zal dwingen tot je begrijpt dat er een eeuwenoude schat schittert, in je hart aanwezig is. In deze stille fase die de wereld nu meemaakt vraag ik je terug trouw te zijn aan jezelf om samen met je ziel in vervulling te komen. Weet dat licht ook je schaduw groter maakt. Wees dus voorzichtig met vragen want het licht dat zich nu op aarde manifesteert is enorm sterk. Daar jij zelf een lichtwezen bent, kan dit immens veel schaduw oproepen en diepe trauma's naar boven brengen. Wees eerlijk tegen jezelf. Vraag het licht te krijgen wat je nu op dit moment aankan, zodat je beetje bij beetje de omvang ervan kunt ervaren en het doenbaar blijft. Dat het dan wel trager maar wel doorleefd beleeft kan worden. Dat je dan de lessen geleerd hebt, zodat de weg, open, ruim en vernieuwend mag zijn. Dat jullie hart getroost moge worden, totdat de pijnen kunnen helen, dat jij in alle zuiverheid een sprankelende hoop ervaart dat dit wel eens jij kan zijn. Ik kom steeds meer naar jullie toe, totdat de Christus in je hart weer bevrijding kent. Dit mag ook liefde, licht of wat dan ook genoemd worden. Zolang het je maar je hogere zelf optilt, ver weg van angst of ego laat ik jullie de confrontatie met jullie zelf aangaan. Ik zal je bijstaan en aanmoedigen zodat je tot deze mooie beweging mag open bloeien. Het is een waardige beweging die noodzakelijk zal zijn in de eerste plaats om jouw wereld en dan pas de andere werelden met jouw liefde te besmetten. In alle oprechtheid, Jeshua